Patologia jest określana jako zjawisko, które występuje w zróżnicowanych grupach ludzkich oraz jest ściśle związana z swoistym rozwojem społeczeństw. Zjawiska przedstawianej patologii społecznej wyraźnie uwidoczniły się już w końcu dwudziestego wieku oraz są charakterystyczne dla cywilizacji współczesnej, ale jednak mogą dominować w tak zwanej cywilizacji informacyjnej.

Jest widoczne, iż występują dość zróżnicowane określenia patologii społecznej. Oznacza to jednocześnie, że te zjawiska można opisać za pomocą zróżnicowanych pojęć, jednak ich istota pozostanie jednak taka sama, bowiem zawsze będzie to pewne odchylenie od określonego stanu optymalnego wyznaczonego poprzez homeostazę społeczną, a więc interesu wszystkich. W rozważaniach o społeczeństwie współczesnym oraz istocie patologii społecznej za punkt wyjścia trzeba przyjąć opis zmian struktury społecznej, jakie zachodzą. Nie wystarczą już tradycyjne, statyczne ujęcia, w których prawie cała ludzkość żyła w lokalnych społecznościach, tworząc cywilizację najpierw plemienną, potem agrarną i wreszcie przemysłową.

Obecnie większość ludzi żyje w wielkich miastach mega polis, połączonych ściśle przez współczesne media. Przemoc fizyczna to pewnego rodzaju działania oraz zachowania wobec drugiej osoby powodujące nieprzypadkowe urazy. Ukazuje się jednocześnie, że kształtuje się na bazie dość wrodzonych predyspozycji w pewnym procesie uczenia się pod względem społecznym. Długotrwałe pozostawanie w tak zwanym kręgu destrukcyjnego oddziaływania przemocy związane jest z przeżywaniem bardzo silnych oraz trudnych emocji, które o mają wpływ na sposób myślenia o sobie ofiar i świadków czy sprawców bądź na ich relacje z otoczeniem. Telewizja nieumiejętnie wykorzystuje swój ogromny potencjał, nie potrafi być dobrym instrumentem socjalizacji jest mało prawdopodobne, by kiedykolwiek stała się ona środowiskiem sprzyjającym socjalizacji i przez to staje się niebezpieczna – tak dla żyjących pod jej wpływem ludzi, jak i dla demokracji.